Przewodnik po odlewach inwestycyjnych z krzemionką do paznokci

Wprowadzenie produktów

Ślepy chodnik

Nawierzchnia nawierzchni dotykowej jest taka sama jak nawierzchnia chodnika z cegły. Podczas budowy należy zwrócić uwagę na następujące kwestie:

(1) W przypadku, gdy chodnik jest utwardzony do budynku, prowadnice należy ustawić w sposób ciągły w kierunku jazdy pośrodku, a przed krawędzią skrzyżowania należy ułożyć bloki zatrzymujące. Szerokość chodnika nie może być mniejsza niż 0,60 m.

(2) Blok dotykowy na chodniku znajduje się w odległości 0,30 m od kamienia krawędziowego lub blok zatrzymujący chodnik jest ułożony z cegły chodnikowej. Blok prowadzący i blok oporowy układane są pionowo. Szerokość chodnika nie może być mniejsza niż 0,60 m.

(3) Na przystanku autobusowym prowadnice należy ułożyć w odległości 0,30 m od krawężnika lub oddzielić kostką chodnikową. Tymczasowe znaki stopu wyposażone są w płytki stopowe, a płytki inwestycyjne z zolu krzemionkowego prowadzące do przystanków są wyłożone pionowo w stosunku do płytek prowadzących, a szerokość chodnika nie może być mniejsza niż 0,60 m.

(4) Kamień krawędziowy po wewnętrznej stronie chodnika powinien znajdować się co najmniej 0,10 m wyżej niż chodnik przy pasie zieleni. Pęknięcia pasów zieleni połączone są blokami prowadzącymi.

Ustawienie zasięgu martwego pasa

1. Chodniki miejskich dróg krajowych, drugorzędnych dróg krajowych, miejskich i powiatowych ulic handlowych i pieszych, a także chodniki wokół dużych działek budynków użyteczności publicznej;

2. Chodniki na placach miejskich, mosty, tunele i węzły przesiadkowe;

3. Ciągi piesze budynków biurowych i dużych budynków użyteczności publicznej;

4. Wejście do miejskiej publicznej przestrzeni zielonej;

5. Na kładkach dla pieszych, wejściach do tuneli dla pieszych oraz obiektach pozbawionych barier w miejskich publicznych przestrzeniach zielonych należy zapewnić przypomnienia dla osób niewidomych;

6. Przystanki dla niewidomych należy ustawić przy wejściach do budynków, stanowiskach obsługi, schodach, windach bez barier, toaletach bez barier lub sedesach bez barier, przystankach autobusowych, stacjach pasażerskich kolei, peronach stacji tranzytowych itp.

Klasyfikacja ślepych dróg

1. Ślepe drogi ze względu na ich funkcję można podzielić na dwie kategorie:

1) Ścieżka dla niewidomych: ma kształt pasków, z których każdy znajduje się 5 mm nad ziemią, dzięki czemu można wyczuć drążek niewidomego i podeszwy stóp, i jest wygodny do prowadzenia osób niewidomych, aby mogły chodzić do przodu w bezpiecznie po linii prostej.

2) Szybka ślepa ścieżka: ma kształt kropek, a każda kropka znajduje się 5 mm nad ziemią, co może sprawić, że ślepy drążek i podeszwy stóp będą wyczute, aby poinformować osoby niepełnosprawne wzrokowo, że środowisko kosmiczne trasa do przodu ulegnie zmianie.

2. Ślepe drogi można podzielić na 3 kategorie w zależności od materiałów

1) Prefabrykowane betonowe cegły dotykowe;

2) Gumowa i plastikowa ślepa deska drogowa;

3) Inne materiały (stal nierdzewna, polichlorek winylu itp.) profil dotykowy.

Systemy detekcyjne

Odlew inwestycyjny z zolu miedzi i krzemionki