Odlew inwestycyjny z krzemionki do windy kotwicznej morskiej

Wprowadzenie produktów

Kołowrót

Winda kotwiczna to mechaniczne urządzenie do rzucania, kotwiczenia i nawijania liny, które znajduje się na dziobie statku. Do skręcania linki można wykorzystać rolki po obu stronach zębatki. Windę kotwiczną można podzielić na windę ręczną, windę elektryczną, windę elektrohydrauliczną i windę parową w zależności od różnej mocy. Obecnie windy kotwiczne na statkach morskich to głównie windy kotwiczne elektrohydrauliczne i windy elektryczne. Na budowanych we wczesnym etapie tankowcach do ochrony przeciwpożarowej i przeciwwybuchowej zastosowano także kotwice parowe. W celu sterowania pracą windy kotwicznej winda mechaniczna wyposażona jest w sterownik nadrzędny, który może wykonywać operacje nawrotu oraz wielostopniową regulację prędkości obrotowej.

1. Winda kotwiczna ręczna (ręczna) przeznaczona jest dla statków, których masa kotwicy nie przekracza 250kg i należy przewidzieć środki zapobiegające zranieniu osób przez uchwyt.

2. Źródłem napędu windy kotwicznej jest silnik elektryczny, który wprawia wał główny w ruch obrotowy po wielostopniowym hamowaniu przez dużą i małą przekładnię w skrzyni redukcyjnej. Ze względu na wysokie wymagania dotyczące współczynnika redukcji, mechanizm redukcji jest stosunkowo duży i jest stosowany głównie w przypadku małych i średnich statków.

3. Winda kotwiczna elektrohydrauliczna nazywana jest również windą hydrauliczną. Silnik elektryczny napędza pompę hydrauliczną, a wytworzone ciśnienie oleju napędza silnik olejowy, a następnie winda kotwiczna przechodzi przez reduktor (lub bez reduktora). Ma zwartą konstrukcję, niewielkie rozmiary części mocy i przekładni, stabilną pracę i dobrą wydajność zmiany prędkości, ale wymaga wysokiej technologii produkcji i konserwacji i jest szeroko stosowany w nowoczesnych dużych i średnich statkach.

Winda kotwiczna parowa napędzana jest silnikiem parowym, a przekładnia napędza wał bębna, który przechodzi przez wał korbowy. Charakteryzuje się dużą mocą i prostą konstrukcją. W przypadku korzystania z windy parowej, butlę należy wcześniej rozgrzać, a pozostałą w cylindrze parę wodną należy usunąć po użyciu. Kiedy jest zimno, należy jeździć samochodem sportowym (utrzymywać bieg jałowy), aby zapobiec zamarznięciu.

Wszystkie rodzaje wind kotwicznych mają różne części mocy, ale ich części funkcjonalne są w zasadzie takie same, to znaczy wszystkie obejmują koła łańcuchowe, bębny ze skrętką linową, sprzęgła i hamulce. Wszystkie te elementy funkcjonalne są umieszczone na tym samym napędzanym wrzecionie. Skręcony bęben linowy (bęben pomocniczy) na końcu wału głównego zazwyczaj obraca się wraz z wałem głównym, a koło łańcuchowe jest sterowane przez niezależne sprzęgło i hamulec. Kiedy sprzęgło jest zamknięte, koło łańcuchowe i wał główny zazębiają się i mogą obracać się razem z wałem głównym, dzięki czemu łańcuch kotwiczny można wkręcać i wykręcać. Gdy sprzęgło jest rozłączone, koło łańcuchowe nie obraca się wraz z wałem głównym i można wykonać operację zakotwiczenia lub skręcenia linki. Hamulec służy do zrywania łańcucha kotwicy lub kontrolowania prędkości rozluźniania łańcucha. Kiedy hamulce są zaciśnięte, koło zębate jest zamocowane na korpusie windy kotwicznej i nie może się obracać. Statki mogą być zazwyczaj wyposażone w podwójną windę kotwiczną z kołem łańcuchowym. W przypadku dużych statków lub statków z dużymi bulwiastymi dziobami często instaluje się dwie windy kotwiczne z jednym kołem zębatym (lub windy kotwiczne jednostronne) oddzielone od lewej i prawej strony ze względu na dużą odległość między lewą i prawą lufą łańcucha kotwicznego.

Windy kotwiczne dzielą się na windy kotwiczne poziome i pionowe, zgodnie z ich układem. W nowoczesnych statkach transportowych szeroko stosowane są windy kotwiczne poziome, których wały główne są ułożone poziomo. Dla wygody operacji wiązania i odcumowania oraz regulacji siły liny na nowoczesnych statkach często stosuje się kombinację kotwiczo-cumowniczą, która łączy w sobie windę kotwiczną i wciągarkę cumowniczą. Oprócz bębna pomocniczego na końcu wału głównego, na wale głównym windy kotwicznej znajduje się również wciągarka cumownicza (bęben główny), która podobnie jak koło łańcuchowe napędzana jest przez wał główny i sterowana niezależnym sprzęgłem i hamulcem . Zamknij sprzęgło, aby zwinąć lub zwolnić linkę. Po naprężeniu liny hamulce są dokręcane, aby utrzymać naprężenie liny bez przemieszczania się na stos kabli. Wał zębaty pionowej windy kotwicznej jest prostopadły do ​​płaszczyzny poziomej. Takie rozwiązanie może zmniejszyć powierzchnię pokładu zajmowaną przez windę kotwiczną, co jest bardziej powszechne na okrętach wojennych.

Istnieją również automatyczne windy kotwiczne i zdalne windy kotwiczne. Ten pierwszy wyposażony jest w czujnik długości łańcucha w automatycznym hydraulicznym układzie windy kotwicznej. Kiedy kotwica zostanie wyrzucona, odlewanie zolu krzemionkowego do morskiej windy kotwicznej zostanie automatycznie zatrzymane; kiedy kotwica zostanie podniesiona, kotwica zbliży się do cylindra łańcucha. Może automatycznie zwolnić i zatrzyma się automatycznie, gdy wał kotwicy wejdzie w cylinder łańcucha i zostanie całkowicie cofnięty. Ta ostatnia to winda kotwiczna, którą można zdalnie sterować z mostu, a jej rzucanie i kotwiczenie można zdalnie sterować z mostu.

Systemy detekcyjne

Odlew inwestycyjny z zolu miedzi i krzemionki