Automotive Rocker MIM Parts

Wprowadzenie produktów

Wahacz w samochodzie to tak naprawdę dwuramienna dźwignia służąca do przekierowania siły z popychacza na koniec drążka zaworu w celu otwarcia zaworu. Stosunek długości ramion po obu stronach wahacza nazywany jest stosunkiem wahacza, a stosunek wahacza wynosi około 1,2 ~ 1,8, a jeden koniec długiego ramienia służy do popychania zaworu. Powierzchnia robocza głowicy wahacza jest zwykle wykonana w cylindrze, który może toczyć się i ślizgać wzdłuż powierzchni czołowej trzpienia zaworu, gdy wahacz się obraca, tak że siła między nimi może działać wzdłuż osi zaworu tak bardzo, jak możliwy. Kanały oleju smarowego i otwory olejowe są również wywiercone w wahaczu. W gwintowany otwór na końcu krótkiego ramienia wahacza wkręcona jest śruba regulacyjna do regulacji luzu zaworowego, a główka śruby styka się z wklęsłym gniazdem kuli w górnej części popychacza.
Wahacz jest osadzony na wale wahacza przez tuleję wahacza, a ten ostatni jest podparty na gnieździe wału wahacza, a otwory olejowe są wiercone w wahaczu.
Automotive Rocker MIM Parts przekierowują siłę z popychacza, aby otworzyć zawór.

Zasada działania wahacza samochodowego 

Jeden koniec jest podnoszony lub opuszczany przez działanie obracających się krzywek wałka rozrządu (bezpośrednio lub za pośrednictwem popychacza (podnośnika) i popychacza), podczas gdy drugi koniec działa na trzpień zaworu. Kiedy krzywki wałka rozrządu podnoszą zewnętrzne ramię dźwigni, generowane wewnętrznie siły naciskają na trzpień zaworu, otwierając działający zawór. Kiedy ramię zewnętrzne może powrócić w wyniku działania wałka rozrządu, ramię wewnętrzne unosi się, umożliwiając ściśnięcie sprężyn zaworowych, zamykając zawór roboczy.
Krzywka napędowa działa poprzez napęd wałka rozrządu. Popycha wahacz w górę iw dół wokół osi czopa lub osi wahacza. Zmniejsza to zużycie krzywki napędowej w punkcie styku z trzpieniem zaworu w wyniku działania popychacza rolkowego krzywki. Jednocześnie podobny ruch jest przenoszony na drugi wahacz poprzez działanie innego popychacza wałka krzywkowego. Obraca to wałek wahacza i przenosi działanie na zawór grzybkowy przez popychacz przekładni. W takim przypadku zawór wlotowy jest otwarty, umożliwiając przepływ gazu do głowicy cylindrów.
Efektywne wykorzystanie ramienia dźwigni (a tym samym siła, jaką można zastosować na trzpieniu zaworu) zależy od stosunku wahacza, czyli odległości od środka obracającego się wahacza do końcówki zaworu, do odległości od środka obrotu do siły działającej na wałek rozrządu lub Stosunek odległości w jednym punkcie na putterze. Większość obecnych samochodów ma stosunek wahaczy bliższy 1,5:1 do 1,8:1. Jednak w przeszłości było bardzo mało dodatnich przełożeń (co oznacza, że ​​skok zaworu jest większy niż skok krzywki), a nawet wcześniej stosowano ujemne przełożenia (co oznacza, że ​​skok zaworu jest mniejszy niż skok krzywki). Wiele silników sprzed II wojny światowej wykorzystywało wahacze 1: 1 (monoskopowe).

Zalety i wady wahacza samochodowego
Automotive Rocker MIM Parts Typ wahacza i konstrukcja z bezpośrednim napędem zaworu ciśnieniowego mają swoje zalety i wady. Pod względem wydajności przenoszenia mocy, typ bezpośredniego nacisku jest bardziej bezpośredni i dokładny niż typ wahacza; jeśli chodzi o konserwację, typ rocker jest mniej o wiele łatwiejszy.
Ponieważ szczelina między krzywką bezpośredniego docisku a tuleją na zaworze jest regulowana za pomocą podkładek regulacyjnych o różnej grubości, ponowna regulacja nie jest łatwa, gdy silnik jest używany przez określoną liczbę godzin, a szczelina zaworowa wzrasta; Luz zaworowy typu ramienia jest zwykle regulowany za pomocą śruby, co można zrobić za pomocą klucza. Jednak materiał podkładki zaworu bezpośredniego ciśnienia ma pewien stopień odporności na zużycie, a prawdopodobieństwo zużycia jest bardzo niskie.

Historia rozwoju samochodowego wahacza
Jonathan „Rung” Bacon doszedł do tych wniosków praktycznie w XIX wieku. Aby zapobiec naciskaniu innych części na trzpień zaworu, wahacz występuje w dwóch rodzajach: ze schodkowym końcem rolki i bez schodkowego końca rolki, a łożysko w punkcie podparcia wykonane jest z lekkiego stopu o wysokiej wytrzymałości . Aplikacje poprawiające w ten sposób swoją wydajność dążą do tego, aby ograniczenie prędkości było coraz wyższe. Te doskonałe technologie doprowadziły do ​​​​produkcji samochodów z wyższej półki. Nawet projekt geometrii wahacza jest lepiej zbadany, dzięki czemu istnieje szersze wyjaśnienie, w jaki sposób krzywka zmusza wahacz do działania na zawór. To, co zostało powiedziane powyżej, jest podstawą amerykańskiego patentu Millera. Patent nr 4 365 785 wydany Jamesowi Millerowi 28 grudnia 1982 r. Często określany jako patent MID-LIFT, poprzedni projekt konkretnego punktu obrotu i wahacza opierał się na wcześniejszym zwiększonym zużyciu końcówki trzonka zaworu i nieefektywnym ruch łukowy, gdy ruch łukowy przechodzi przez wahacz Siły przenoszone na zawory, prowadnice zaworów i inne elementy zaworów, a także aktywny krzywkę zostaną zmniejszone. Patent Jima Millera MID-LIFT wyznaczył nowe i standardowe wartości dla geometrii wahaczy. Umożliwia precyzyjne i powtarzalne kąty specyficznego uderzenia popychacza w zawór każdego silnika. Aby wahacze były względem siebie prostopadłe, zaprojektowano punkt obrotu wahacza. To znaczy, gdy popychacz działa na zawór, zawór porusza się pośrodku w środkowym punkcie podnoszenia.

Proces formowania wtryskowego metali

Detyka Ssystemy