Wprowadzenie produktów

Obudowa wodomierza mosiężnego wykonana metodą odlewania metodą woskową

Wraz z rozwojem gospodarki i wzrostem populacji, wiele obszarów zmaga się z niedoborami wody, a niektóre miasta mają poważne zanieczyszczenie źródeł wody pitnej, co stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa wody pitnej mieszkańców. 1 lipca 2007 r. oficjalnie wdrożono obowiązkowe normy krajowe i 13 norm krajowych dotyczących kontroli higieny wody pitnej (GB 5749-2006) wspólnie wydanych przez Krajowy Komitet ds. Norm i Ministerstwo Zdrowia. Jednym z trzech podstawowych wymagań dotyczących norm jakości i higieny wody pitnej jest to, że substancje chemiczne i radioaktywne w wodzie nie mogą stanowić zagrożenia dla zdrowia ludzi. Wymagane jest, aby substancje chemiczne i radioaktywne w wodzie nie powodowały ostrych i przewlekłych zatruć, a także potencjalnych długoterminowych zagrożeń (takich jak zatkanie, teratogenność i mutagenność). Norma ta nie tylko określa wymagania higieniczne dotyczące jakości wody pitnej i źródeł wody, ale także przedstawia wymagania higieniczne dotyczące sprzętu do transportu i dystrybucji wody pitnej. Jako że wodomierz jest przyrządem pomiarowym mającym bezpośredni kontakt z wodą pitną, jego materiał nie powinien wytrącać się fizycznie ani wchodzić w reakcje chemiczne powodujące wytrącanie się szkodliwych substancji zanieczyszczających wodę pitną.

Przegląd wodomierza

Wodomierz to przyrząd służący do pomiaru natężenia przepływu wody produkcyjnej i domowej. Od czasu wynalezienia przez Klausa w Wielkiej Brytanii w 1825 r. wodomierza ze zbiornikiem zrównoważonym, który naprawdę ma cechy przyrządu, ma on historię prawie 200 lat od początkowego mechanicznego wodomierza do obecnego inteligentnego wodomierza. Wodomierz z mechanizmem mechanicznym można ogólnie podzielić na trzy główne komponenty, a mianowicie obudowę, mechanizm i pokrywę; Nowy inteligentny wodomierz bez struktury mechanicznej całkowicie zastępuje część ruchową elektronicznymi urządzeniami pomiarowymi, takimi jak wodomierze elektromagnetyczne, wodomierze strumieniowe itp. Obudowa jest wnęką, która mieści wodę, podczas gdy ruch jest urządzeniem pomiarowym kontaktowym. Dlatego materiał obudowy i mechanizmu jest ściśle związany z jakością wody mierzonej.

Przegląd materiałów obudowy wodomierzy

Obecnie wodomierze działające na rynku są wykonane głównie z żeliwa szarego, żeliwa sferoidalnego, mosiądzu ołowiowego, tworzywa ABS, tworzywa nylonowego, tworzywa PPOQ, staliwa i stopu aluminium. Istnieją również nowe materiały obudowy w fazie rozwoju lub produkcji na małą skalę, takie jak ceramika, spawana stal nierdzewna i obudowy z tworzywa PSF. Obudowa wodomierza była początkowo wykonana z żeliwa, a później pojawiły się kolejne materiały, takie jak miedź odlewana, tworzywa sztuczne inżynieryjne, stop aluminium i stal nierdzewna.

Charakterystyka różnych materiałów obudowy

1 Obudowa wodomierza żeliwnego Obudowa wodomierza żeliwnego ma niską cenę, wysoką wytrzymałość i wytrzymałość, ale niezależnie od tego, czy jest wykonana z żeliwa szarego czy żeliwa sferoidalnego, jej technologia formowania i przetwarzania jest stosunkowo skomplikowana, a z powodu korozji i rdzy występuje wtórne zanieczyszczenie. Istnieją dowody eksperymentalne, że rdza jest najbardziej bezpośrednia i szkodliwa dla wątroby człowieka. Dlatego obowiązkowe przepisy bezpieczeństwa dotyczące wodomierzy wymagają wycofania wodomierzy z żeliwną obudową wykonaną z materiałów żeliwnych w zeszłym roku (2010); Zaleca się stosowanie materiału z żeliwa sferoidalnego tylko w przypadku wodomierzy o dużym kalibrze.

2 Odlewana miedziana obudowa wodomierza Głównymi zaletami odlewanej miedzianej obudowy wodomierza są dobre parametry mechaniczne i prosty proces produkcji. Norma branży budowlanej Chińskiej Republiki Ludowej CJ266-2008 „Zasady bezpieczeństwa wodomierzy do zimnej wody pitnej” stanowi, że materiałem odlewanej miedzianej obudowy zegarka jest odlewany mosiądz ołowiowy. Proces formowania odlewanych mosiężnych obudów zegarków jest podobny do procesu odlewania żeliwnych obudów zegarków, ale jest łatwiejszy w obróbce. Jednak w ostatnich latach rosnące ceny surowców miedzianych bezpośrednio doprowadziły do ​​gwałtownego wzrostu kosztów miedzianych obudów zegarków; Po drugie, montaż na zewnątrz jest podatny na kradzież. Ponadto ołów w odlewanej miedzianej obudowie zegarka jest podatny na wytrącanie, co prowadzi do zanieczyszczenia wody pitnej metalami ciężkimi. Ponadto Chiny są krajem z niedoborem zasobów miedzi, a wytop miedzi wymaga dużego zużycia energii, co jest sprzeczne z polityką oszczędzania energii i redukcji emisji. Nigdy nie było autorytatywnego konsensusu co do toksyczności miedzi zielonej wytwarzanej przez utlenianie odlewanych miedzianych obudów zegarków. Powszechnie uważa się, że zieleń miedziana jest toksyczna, ponieważ reaguje z kwasem solnym w żołądku, wytwarzając jony miedzi, powodując zatrucie metalami ciężkimi. Jednak według „Youth Encyclopedia Knowledge Daily” (19 grudnia 1987 r.), Japońskie Stowarzyszenie Miedzi zleciło profesorowi Tokugawie Shohei z Wydziału Zdrowia Uniwersytetu Tokijskiego przeprowadzenie długoterminowego eksperymentu na zwierzętach nad zielenią miedzianą (toksyczność ostra i przewlekła) w 1962 r., który udowodnił, że zieleń miedziana ściśle przylega do powierzchni miedzi, jest nierozpuszczalna w gorącej i zimnej wodzie i ma niezwykle wysoką stabilność. Nawet jeśli zieleń miedziana zostanie zmielona na proszek i wstrzyknięta do organizmu człowieka, nie zostanie wchłonięta przez organizm człowieka. Organizm człowieka naturalnie zareaguje i wydali ją z organizmu. Używanie miedzianych naczyń przez starożytnych urzędników jako zastawy stołowej jest najlepszym dowodem na to, że zieleń miedziana nie jest toksyczna.

Jesteśmy producentem obudów wodomierzy mosiężnych odlewanych metodą traconego wosku. Jeśli potrzebujesz więcej informacji, skontaktuj się z nami!

Systemy detekcji

Odlew inwestycyjny z solami krzemionkowymi miedzi